Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/21342 E. 2016/1239 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali, Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2014/21342
Karar No
2016/1239
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığının İhlali, Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet hükmü kurulurken 26/09/2012 olan tutuklama tarihinin gerekçeli karar başlığında 04/10/2012 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın, suça konu bilgisayarı ve cep telefonunu çaldıktan sonra olay yerinden ayrılıp tren istasyonuna gittiği sırada kuşku üzerine arama yapmak üzere durdurmak isteyen kolluk görevlilerini görüp kaçmaya çalışırken yakalandığının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanığın yakalandığında suça konu bilgisayarı ve cep telefonunu çaldığı yeri gösterdiği ve şikayetçiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 26/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/21342, K. 2016/1239, T. 26.01.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2014-21342-e-2016-1239-k-d637502908f1