Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/21314 E. 2016/98 K. – Hırsızlık, İşyeri

Konu: Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2014/21314
Karar No
2016/98
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığını Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1) Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 10.11.2012 tarihli olay yakalama tutanağı ve tutanak mümzilerinin duruşmada alınan beyanlarına göre, sokaktaki araçları kurcaladığı ve bir köşeye bazı eşyalar bıraktığı yönündeki ihbar üzerine yakalanan sanığın hırsızlık yaptığı işyerini göstererek çaldığı eşyaların henüz olaydan haberdar olmayan müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık gösteren sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden “…görevli resmi polis aracını görüp eşyayı bırakıp saklanan sanık, olay yerine gelen polislerin suç konusu eşyayı bulmasından sonra saklanırken yakalanmıştır. Dolayısıyla sanığın suç konusu eşyayı kendiliğinden teslim etmiş olması söz konusu değildir. Bu nedenle olayda etkin pişmanlığın koşulları yoktur.” biçimindeki yetersiz gerekçeyle anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/21314, K. 2016/98, T. 11.01.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2014-21314-e-2016-98-k-b37ffc1467e4