Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/37241 E. 2014/1824 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Karşılıksız yararlanma ve mühür bozma HÜKÜM : Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Hükümlü hakkında “mühür bozmak” suçundan verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı yönünden yapılan incelemede; Sanık hakkındaki mühür bozma suçundan 13/12/2007 günlü, 2006/152 esas -2007/134 karar sayılı kararla verilen mahkumiyet kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine verdiği 08/05/2012 gün ve 2012/2-129 esas - 2012/182 karar sayılı "sanık müdafiinin temyiz talebinin süre yönünden reddine" dair kararı üzerine kesinleştiği ve bundan sonra mahkemece "mühür bozma" suçu yönünden yapılan işlemlerin hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılsa da, hükümlü hakkında verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” ilişkin karara karşı itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından; 5271 sayılı CMK.nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlü müdafinin temyiz dilekçesi bu suç yönünden itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenerek esastan karar verilmek üzere dosyanın istem gibi incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2- Hükümlü hakkında “karşılıksız yararlanma” suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; Sanık hakkındaki 13/12/2007 günlü, 2006/152 esas - 2007/134 karar sayılı kararla verilen mahkumiyet kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine verdiği 08/05/2012 gün ve 2012/2-129 esas - 2012/182 karar sayılı "sanık müdafiinin temyiz talebinin süre yönünden reddine" dair kararı üzerine kesinleştiği belirlenerek yapılan inceleme de; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01 Haziran 2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen yasa değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Yasanın 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Yasanın 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.