Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/29916 E. 2014/29913 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın öncelikle muhatabın bilinen en son adresinde tebliğe çıkarılması, ancak 6099 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken, sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığın sorguda bildirdiği adresine tebliğ edilmeden, doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine yapılan tebligat geçersiz olup, sanığın öğrenme üzerine 16.04.2012 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair 29.05.2012 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.