Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/28075 E. 2014/17835 K.

Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2013/28075
Karar No
2014/17835
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; O yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde hakim havalesi bulunmasa da, UYAP' tan görüntülenen dosya gönderme formunda belirtilen ve evrakın onaylandığı 26/12/2011 tarihi, temyiz tarihi olarak kabul edilmiş; gerekçeli kararda "sanığa verilen cezalarda TCK nun 62, CMK nun 231/5.maddesinin ve TCK nun 50, 51. maddelerinin uygulanmasına" denmesine rağmen bu maddelerin uygulanmadığının anlaşılması karşısında Bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyları üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi alt soyları üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/28075, K. 2014/17835, T. 24.06.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2013-28075-e-2014-17835-k-1a58bbded641