Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2011/37613 E. 2013/23957 K. – Tehdit, Hakaret

Tebliğname No : 4 - 2009/243097 MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 17/03/2009 NUMARASI : 2008/1372 (E) ve 2009/224 (K) SUÇ : Tehdit, Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Hakaret suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; a) Sanığın katılana gönderdiği suça konu mektup ve eklerindeki sözlerin sair tehdit niteliğinde olduğu, duruşma sırasında katılanın beyan ettiği ölümle tehdit sözlerinden dolayı ise, sanık hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmaması nedeniyle bu sözlerin hükme dayanak yapılamayacağı gözetilmeden ve olayda TCK'nın 44. maddesinin ne suretle uygulanma yeri olduğu açıklanmadan, yazılı biçimde hüküm kurulması, b) Sanığın sair tehdit suçundan cezalandırılması için dava açılmasına rağmen, ek savunma hakkı verilmeden, hakkında TCK.nun 44. maddesi yollamasıyla 106/1-1. madde ve cümlesi uygulanmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, c) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 esas - 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda katılanın tazminat talebinde bulunmadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı tehdit suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve kayden sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “katılanın zararının giderilmemesi” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.