Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2010/5493 E. 2010/5561 K.

Müessir fiil suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4. maddesi uyarınca 489,00 yeni Türk lirası, 457/1. maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılarak 652,00.yeni Türk lirası, 457/1. maddesi gereğince 1/3 oranında artırım yapılarak 978,00 yeni Türk lirası, 59. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 815,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair AKHİSAR 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/03/2006 tarihli ve 2005/303 esas, 2006/199 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26.01.2010 gün ve 2009/566-3811 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.02.2010 gün ve 2010/23279 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Tüm dosya kapsamına göre; 1-Suçun 14/02/2005 tarihinde işlenmiş olması karşısında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi 3. fıkrasında yer alan "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenlemeye ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesine nazaran öncelikle lehe Kanun'un tespit edilerek uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde, 2-Sanığın eylemi yönünden 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 456/4, 457/1-2. maddesinin uygulanmasının daha lehe olacağı kabul edilerek, anılan madde gereğince seçimlik cezalardan para cezasının asgarî haddinden karar verilmek suretiyle temel cezanın 489,00 yeni Türk lirası adlî para cezası olarak belirlenmiş ise de, para cezasının seçimi hâlinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 87/3-a-e. maddelerinin sanığın lehine olacağının dikkate alınmamasında; İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Sanık hakkında, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, adli para cezası tercih edilip, erteleme hükmünün uygulanmaması karşısında, suç tarihi itibariyle, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğunda tereddüt bulunmamakla, 2 no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (AKHİSAR) 1.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 09.03.2006 gün ve 2005/303, 2006/199 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında annesini kasten yaralama suçundan eylemine uyan, 5237 sayılı TCK.nun 86/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının alt sınırdan 5 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, eylemini silahla ve annesine karşı gerçekleştirdiğinden, aynı yasanın 86.maddesinin 3.fıkra (a) ve (e) bentleri uyarınca yarı oranında artırım ile 7 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62.maddesine göre 1/6 oranında indirim ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 5 tam güne indirilmesine, bulunan bu sonuç gün sayısı ile aynı Kanunun 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı takdir edilen 20,00 TL nin çarpılması suretiyle sanığın 100,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, 5237 sayılı yasada erteli adli para cezalarının aynen infazına ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, Akhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 2001/1181, 2004/316 sayılı hükmünün aynen infazına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, bozmanın niteliğine göre 1 no'lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 24.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.