Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2010/11408 E. 2012/7044 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/11408
- Karar No
- 2012/7044
- Karar Tarihi
Tebliğname No : 2 - 2008/183948 MAHKEMESİ : Kadirli(Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 02/05/2008 NUMARASI : 2008/38 (E) ve 2008/106 (K) SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanların bir tazminat talepleri bulunmadığı gibi, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden konut dokunulmazlığını bozma suçundan doğan herhangi bir maddi zararının da bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 Sayılı CMK’nun 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen ''sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması'' koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, ''Hükmolunan hapis cezası TCK'nın 50/1 maddesi uygulanmak suretiyle seçenek yaptırıma çevrilmiş olduğundan ve de takdiren, sanık hakkında şartları oluşmayan CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına'' şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.