Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2009/47713 E. 2010/30788 K.

Tebliğname No : 2 - 2008/20483 MAHKEMESİ : Tavşanlı Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 08/11/2007 NUMARASI : 2007/382 Karar - 2006/460 Esas SUÇ : Hakaret Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılan sanık H.. B.. vekilinin temyiz dilekçesinde, sanık H.. G.. hakkında, katılan sanık H.. B..’a yönelik hakaret suçundan açılan davaya yönelik olarak da temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; 1-Sanık H.. G.. hakkında hakaret suçundan açılan davadan dolayı 20.09.2005 tarihinde sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ve bu karar katılan sanık H.. B.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizce bozulmuş olduğundan, yeniden hüküm kurulması gerekirken, hükme konu edilmediği belirlenmekle, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görüldüğünden bu yöndeki temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Katılan sanık H.. B.. vekilinin temyiz dilekçesinde, katılan sanık A.. G.. hakkında, TCK’nun 480/2.maddesi gereğince açılan davaya ilişkin temyiz istemi bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında, bozma sonrasında 08.11.2007 tarihli kararda açılan dava ile ilgili olarak verilen bir hüküm bulunmadığı ve mahkemesince her zaman karar verilmesi olanağı bulunduğundan, katılan sanık H.. B.. vekilinin konusu bulunmayan hakaret suçuna yönelik temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 3-Sanık H.. B.. hakkında kasten yaralamak suçundan bozmadan önce verilen hüküm kesin olduğundan ve temyizi mümkün olmadığından sanık A.. G.. müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 4-Katılan sanıklar H.. B.. ve A.. G.. müdafilerinin sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen cezanın ıskatına dair hükümlere yönelik olarak yapılan incelemeye gelince; Katılan sanıkların alenen hakaret suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9.maddesi uyarınca sanığın eyleminin uyduğu kabul edilen 765 sayılı TCK’nun 482/2.maddesi ile 5237 sayılı TCK’nun 125/1.maddesinde tanımlanan hakaret suçu nedeniyle her iki yasanın ilgili tüm hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanmak suretiyle sonuçlar belirlenmeden, bu şekilde bulunan sonuç cezalar karşılaştırılmadan ve sonucuna göre lehe kanunun belirlenmesi gerekirken açıklanan şekilde ve denetime olanak verecek biçimde değerlendirme yapılmadan özellikle 5237 sayılı TCK’nun 129/3.maddesine göre hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi halinde olayın mahiyetine göre ceza vermekten de vazgeçilebileceğine dair hükmün daha lehe olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık A.. G.. ile katılan sanık H.. B.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.