Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2009/3952 E. 2010/5138 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2009/3952
Karar No
2010/5138
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Mahkemesince sanığa atılı soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı hakaret suçu nedeniyle 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanını 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde yapılan değişik sonucu sanık lehine yeni bir hüküm getirilmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 Sayılı TCK.nın 61/9. maddesinde belirtilen adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az, üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz, şeklindeki düzenlemenin suç tarihinden sonra 19.12.2006 tarihinde 5560 Sayılı kanunla yürürlüğe girdiği, suç tarihinde ise 5237 Sayılı TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 5 gün olduğu gözetilmeden, alt sınırdan verildiği belirtilmesine rağmen 5237 sayılı TCK’ nın 125/1. maddesinde seçimlik yaptırım olarak öngörülen adli para cezasının hapis cezasının alt sırına eşit miktarda belirlenmesi suretiyle yazılı biçimde fazla ceza verilmesi, 2-Sanıktan alınmasına karar verilen vekalet ücretinin katılan asil yerine, katılan vekili lehine hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2009/3952, K. 2010/5138, T. 23.02.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2009-3952-e-2010-5138-k-3a6ebc12e9bd