Yargıtay 19. Ceza Dairesi 2016/1175 E. 2016/18742 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Zabıt mümzilerinin yer gösterimiyle orman mühendisi ve harita tekniğinden anlayan bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, dava konusu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının, kesinleşmiş orman kadastrosunun bulunup bulunmadığının, sanığın eyleminin vasfının açma mı, işgal ve faydalanma mı olduğunun belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturmayla hüküm kurulması, Kabule göre de; 2)Sanık hakkında ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede anlatılmayan 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, 3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, Kanuna aykırı; sanığın ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.