Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 2013/17782 E. 2013/16934 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, davalı idarece kamulaştırma bedeli ve faizi düşüldükten sonra tespit edilen paranın müvekkiline ödenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dava, 2942 sayılı Yasa'nın 22. maddesine göre, idarenin davacıya geri alım hakkını kullandırmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı, davalı idarece kamulaştırılan dava konusu taşınmazın, bir süre kullanılmasından sonra, ihtiyaç fazlası nedeniyle, kendilerine tebligat yapılmadan üçüncü kişiye ihale ile satılması sonucu uğranılan zararın tazminini istemiştir. 12.07.2013 tarih ve 6495 sayılı Kanunla değişikliğe uğrayan ve 02.08.2013 tarihinde yürürlüğe giren 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 22. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesi ile “Kamulaştırmayı yapan idarece kamulaştırma amacına uygun tesisat, yapı veya donatı yapıldıktan ve en az 5 yıl kullanıldıktan sonra bu ihtiyacın ortadan kalkması nedeni ile kamulaştırma amacında kullanılamayan taşınmazlar önceki mal sahibi veya mirasçılarına iade edilmez. Bu taşınmazların kamulaştırma amacı dışında idarece tasarruf edilmesi halinde, önceki mal sahibi veya mirasçıları tarafından idareden herhangi bir hak bedel veya tazminat talebinde bulunulamaz." hükmü getirilmiştir. Yine 6495 sayılı Kanunun 28. maddesiyle 2942 sayılı Kanuna eklenen geçici 8. maddede; “Bu Kanunun 22. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi hükmü, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce gerçekleştirilen kamulaştırma işlemleri nedeniyle, kamulaştırılan taşınmazların eski malikleri veya mirasçıları tarafından bu taşınmazların geri alınması bedel veya tazminat talebiyle açılan ve henüz kesinleşmeyen davalara da uygulanır.” hükmü getirilmiştir. Bu durumda, uyuşmazlığın belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek çözümlenmesi gerektiğinden, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.