Yargıtay · 18. Hukuk Dairesi

Yargıtay 18. Hukuk Dairesi 2013/13042 E. 2013/15257 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
18. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/13042
Karar No
2013/15257
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, fazlası saklı kalmak kaydıyla 2.150.000 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ve aleyhine temyiz olunan davacılar vekilleri Av.... ile Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Dava, 2942 sayılı Yasa'nın 22. maddesine göre, idarenin davacılara geri alım hakkını kullandırmaması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Davacı, davalı idarece kamulaştırılan dava konusu taşınmazın, bir süre kullanılmasından sonra, ihtiyaç fazlası nedeniyle, kendilerine tebligat yapılmadan üçüncü kişiye ihale ile satılması sonucu uğranılan zararın tazminini istemiştir. Mahkemenin davanın reddine dair ilk kararı incelemeye yönelik olarak bozulmuş, bozma sonrası verilen ikinci karar da Dairemizce ihale bedelinden %60 indirim yapılması gerekçesiyle bozulmuş, bu kez mahkemece bozmaya uyularak yapılan inceleme sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu aşamadan sonra 2942 sayılı Kanunun 22. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi 12.07.2013 tarihli ve 6495 sayılı Kanunun 26. maddesiyle değiştirilmiştir. 02.08.2013 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle; “Kamulaştırmayı yapan idarece kamulaştırma amacına uygun tesisat, yapı veya donatı yapıldıktan sonra en az 5 yıl kullanıldıktan sonra, bu ihtiyacın ortadan kalkması nedeni ile kamulaştırma amacında kullanılamayan taşınmazlar önceki mal sahibi veya mirasçılarına iade edilmez. Bu taşınmazların kamulaştırma amacı dışında idarece tasarruf edilmesi halinde, önceki mal sahibi veya mirasçıları tarafından idareden herhangi bir hak bedel veya tazminat talebinde bulunulamaz." hükmü getirilmiştir. Yine 6495 sayılı Kanunun 28. maddesiyle 2942 sayılı Kanuna eklenen geçici 8. maddede; “Bu Kanunun 22. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi hükmü, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce gerçekleştirilen kamulaştırma işlemleri nedeniyle, kamulaştırılan taşınmazların eski malikleri veya mirasçıları tarafından bu taşınmazların geri alınması bedel veya tazminat talebiyle açılan ve henüz kesinleşmeyen davalara da uygulanır.” hükmü getirilmiştir. Bu durumda, uyuşmazlığın belirtilen yasal düzenlemeler gözetilerek çözümlenmesi gerektiğinden, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2013/13042, K. 2013/15257, T. 12.11.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-18-hukuk-dairesi-2013-13042-e-2013-15257-k-7a763cbcce96