Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2017/5312 E. 2019/10510 K. – Görevi Yaptırma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve sanığın savunmasının alınmasından sonra cezai ehliyetinin bulunmadığına dair raporun dosyaya sunulduğu, 19/12/2013 tarihli celsede baro tarafından görevlendirilen avukatın sanıkla birlikte duruşmaya katıldığı, bu celsede sanığın önceki savunmasını tekrarladığı, sanık müdafisinin ise savunmaya aynen katıldığını beyan etmesi karşısında, müdafisi huzurunda yeniden savunma hakkı tanınan sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, CMK’nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Akıl hastalığı nedeniyle, TCK'nın 32/1 ve CMK'nın 223/3-a maddeleri gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken “ceza tertibine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, hüküm fıkrasındaki "ceza tertibine yer olmadığına" ibaresinin çıkarılarak yerine "ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.