Yargıtay · 18. Ceza Dairesi

Yargıtay 18. Ceza Dairesi 2015/21438 E. 2016/17736 K. – Görevi Yaptırm

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
18. Ceza Dairesi
Esas No
2015/21438
Karar No
2016/17736
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, polis memurlarınca darp edildiğini belirtmesi ve 22.04.2011 tarihli adli muayene raporu karşısında, taksi şoförü olmaları nedeniyle olaya tanık olduklarını beyan eden, taraflar ile bir yakınlığı bulunmayan ve soruşturma aşamasında sanığın anlatımını destekler nitelikte beyanda bulunan ... ve ...’ın tanık olarak dinlenilmeleri, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve hangi gerekçeyle polis memuru olan tanık ...’ın beyanınına itibar edildiği açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, 2- Sonuç ceza olarak verilen adli para cezasında, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi, 3- TCK'nın 58. maddesindeki, tekerrür hükümlerinin ancak hapis cezasına hükmolunması halinde uygulanabileceği yönündeki düzenlemesi karşısında, adli para cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/21438, K. 2016/17736, T. 17.11.2016, www.arakarar.com/karar/yargitay-18-ceza-dairesi-2015-21438-e-2016-17736-k-c7e7b76b9ff6