Yargıtay · 15. Ceza Dairesi

Yargıtay 15. Ceza Dairesi 2013/5382 E. 2013/10950 K.

Konu: Mala Zarar Verme, Kasten Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
15. Ceza Dairesi
Esas No
2013/5382
Karar No
2013/10950
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme, Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma suça konu şeyin amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir. Sanıkların bulunduğu araç içinde olup, katılan ... tarafından kesin olarak teşhis edilemeyen bir şahsın, ...'e yumruk atması üzerine ...'in durumu ağabeyi olan katılan ...'a bildirdiği, katılanların birlikte sanıkların bulunduğu yere gittikleri, katılan ...'ın sanıklara kardeşini neden dövdüklerini sorması üzerine, sanıkların hep birlikte katılanlara vurarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, sonrasında da katılan ...'ın kullandığı ... plaka sayılı araca tekme ve yumruklarla vurmak suretiyle aracın sol kapı ve sağ kapısında çizikler, arka sol çamurluk ve ön çamurlukta çökmeler meydana getirdikleri şeklindeki olayda; sanıkların eylemlerinin mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK’nın 51/3 maddesine göre denetim süresi uygulaması sırasında, gerekçe gösterilmeden TCK 61. maddede gösterilmeyen takdiren kelimesi kullanılarak en üst sınırdan denetim süresinin belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmesine ilişkin kısımlardaki “Üç Yıllık” ibaresinin çıkarılarak yerine “Bir Yıllık” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2013/5382, K. 2013/10950, T. 12.06.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-15-ceza-dairesi-2013-5382-e-2013-10950-k-df0efa96e147