Yargıtay · 13. Ceza Dairesi

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2019/9867 E. 2020/2593 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas No
2019/9867
Karar No
2020/2593
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. I-Sanığın müşteki ...’a yönelik hakkında hırsızlık, mala zarar verme suçlarından ve müşteki ...’ye yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanığın müşteki...’a yönelik hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, yapılan uygulamada TCK'nın 119/1-c. maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, III-Sanığın müşteki ....’ye yönelik hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Dosya kapsamına göre, suçun gece vakti işlendiği sabit olmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 143 ve 116/4 maddeleri gereğince artırım yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi, 2.İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, yapılan uygulamada TCK'nın 119/1-c. maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/9867, K. 2020/2593, T. 25.02.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-13-ceza-dairesi-2019-9867-e-2020-2593-k-40958cef2cdc