Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2017/518 E. 2018/5214 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hakimin taktir yetkisi dikkate alınarak tebliğnamedeki TCK 143. madde uygulamasında en üst hadden arttırım yapılmaması gerektiği ile ilgili 2 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanığın, kapıları kilitli araçtan hırsızlık yapma eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken cezanın “8 ay” olması gerekirken “10 ay ” şeklinde hesaplanması ve devamında TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç ceza olarak sanığa 6 ay 20 gün hapis cezası yerine, 8 ay 10 gün hapis cezası verilerek fazla cezaya hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sonuç cezanın "6 ay 20 gün hapis cezası’’ olarak düzeltilmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.