Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2014/8647 E. 2015/598 K. – Hırsızlık, Konut

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçun işlendiği saatin gece sayılan zaman diliminde kaldığı Mahkemece de kabul edildiği ve konut dokunulmazlığını bozma suçunda TCK'nın 116/4. maddesi uygulandığı halde hırsızlık suçunda TCK'nın 143/1. maddesinin tatbik edilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine göre; denetim süresini belirleme, gerektiğinde uzatma ve denetim süresinin nasıl geçirileceğini belirleme görevinin, hükümlünün infaz aşamasında davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetim süresi ve bu sürenin nasıl geçirileceğinin belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümde ''cezanın infazından sonra 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' kısmından ''1 yıl süre ile'' ibaresinin ve ''denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden ve uzman kişi görevlendirilmeden geçirilmesine'' ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.