Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/9617 E. 2013/19915 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜM : Hırsızlık suçundan mahkumiyet, mala zarar verme suçundan beraat Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanığın mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizinin incelemesinde; Sanık ...’in temyizi ‘beraat’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Sanık ...’in, arkadaşı ... ile beraber suç tarihinde gündüz sayılan vakitte mağdurun evinin önüne park ettiği kapı kilidi bozuk olan otomobili düz kontak yaparak çalmaya çalışırken yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin (e) bendi ile hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken çalınmaya teşebbüs edilen aracın değeri dikkate alınarak alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz ve oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından; özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile uygulama yapılmamış ise de, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.