Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/9581 E. 2013/17785 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde; Sanık ...’ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın aynı konutta oturan annesi Şekernaz Başar’a usulüne uygun şekilde 28.06.2011 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Mağdur ... Dağdağanın 06.09.2008 tarihinde kollukta alınan beyanında evden saat 19:50 sıraları çıktıklarını belirtmesi, Cumhuriyet Savcılığında alınan beyanında ise evden saat 18:30 sıralarında çıktıklarını söylemesi ve olay tarihinde de güneşin 18:39’da battığının anlaşılması karşısında; mağdurun suçun işlendiği zamana yönelik beyanları arasında çelişki giderilip, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesine uygun olarak, eylemin gece ya da gündüz gerçekleştiği belirlenerek, sonucuna göre TCK’nın 143. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 143/1 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılması, 2-06.09.2008 tarihli olay yeri inceleme raporunda mağdur ...’ın evinin kapı ve pencerelerinde zorlama izi tesbit edilmediğinin belirtilmesi karşısında; sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de; 3- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının 2 yıl 2 ay 20 gün yerine, 2 yıl 1 ay 20 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden sanık ...’ın kazanılmış hakkın korunmasına, yine süresinde kararı temyiz etmeyen sanık ... yönünden de 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 325. maddesi uyarınca adı geçen sanığın bozmadan yararlandırılmasına 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.