Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/25604 E. 2013/41724 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hırsızlık eyleminin ardından, çaldığı bahşiş kutusu ile yolda yürümekte iken önünden geçtiği Askeri Gazino görevlileri tarafından şüphe üzerine yakalanıp polis memurlarına teslim edilen sanıkta ele geçirilen bahşiş kutusunun içerisinde bulunan fiş üstünde yazılı telefon numarası aranılarak müştekinin tespit edildiği; bu itibarla, sanığın etkin pişmanlık oluştaracak herhangi bir davranışının bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılıp eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/617 Esas ve 2009/529 Karar sayılı ilamına konu hükümlülüğün 2.000,00 TL adli para cezasından ibaret olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarından dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince bu hükümlülüğün kesin nitelikte olup temyizinin ise olanaklı bulunmadığı anlaşıldığından, aynı Yasanın 305/son maddesi uyarınca bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığa ait adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek ilam da bulunmadığından, hüküm fıkrasındaki “mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına” ilişkin bölümün karardan çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.