Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/24414 E. 2013/41237 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. A-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde: Mala zarar verme suçundan dolayı sanık ... hakkında tayin edilen 1600 TL ve sanık ... hakkında tayin edilen 1200 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezaların türü ve miktarlarına göre, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Kanun ile değişik 305/1 maddesi gereğince miktar itibarıyle kesin olması nedeniyle hükümlerin temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz taleplerinin REDDİNE, B-Sanık ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince: Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan tayin edilen cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak 7300 TL yerine 7200 TL adli para cezasına hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesine göre, çocuk sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde tayin edilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceği belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarındaki ''adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine '' ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, C-Sanıklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelenmesine gelince ise: 1-İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanıklar ... ve ... hakkında, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, ek iddianamede düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, sanklara ek savunma hakkı tanınarak bu suçtan da cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması, 2-Kabule göre; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesine göre, çocuk sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde tayin edilen para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceği belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.