Yargıtay · 13. Ceza Dairesi
Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/22812 E. 2013/40374 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 13. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/22812
- Karar No
- 2013/40374
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanık ...'a yüklenen mala zarar verme suçu bakımından yapılan incelemede; Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından sanık ...'ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık ...'a yüklenen hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından yapılan incelemede; Soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...'ın olay sırasında iş yeri önünde iki şahsı gördüğünü beyan etmesi karşısında, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 Esas, 2013/17 karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, 5271 sayılı CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendinin 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan, uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. 1-Katılana ait dekorasyon mağazasında meydana gelen hırsızlık olayından sonra olay yeri inceleme görevlilerince iş yeri cam kapısı iç yüzeyinden elde edilen parmak izinin kendisine ait olduğunun tespiti üzerine yakalanıp ifadesi alınan sanığın, bahse konu iş yerinde ... isimli bir arkadaşının bulunması nedeniyle bu iş yerine gidip geldiğini, parmak izinin bu sebeple çıkmış olabileceğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak bir biçimde ortaya çıkartılması bakımından, katılanın tekrar ifadesine başvurularak, olay tarihlerinde iş yerine sanığın gelip gelmediğinin ve iş yerinde ... isimli bir şahsın çalışıp çalışmadığının sorulması; varsa ... isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek tanık sıfatı ile beyanına başvurulup, sanığı tanıyıp tanımadığının ve tanıyorsa zaman zaman katılana ait iş yerine gelip gelmediğinin kesin olarak açıklığa kavuşturulması; ayrıca, sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının temin edilip, soruşturma aşamasında dinlenen ...'a gösterilerek, olay günü iş yerinin önünde gördüğü şahıslardan birinin sanık olup olmadığı yönünde teşhis işleminin yaptırılmasının ardından, delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeyip eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi; Kabule göre de; 2-Olay tanığı Mahir Erginay'ın hırsızlık olayının sabah saat 05:00 sularında gerçekleştiğini beyan ettiği; güneşin olay günü 05:43'de doğduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 04:43'den sonraki zaman diliminin “ gündüz vakti “ sayılmasının gerektiği anlaşılmakla; sanık hakkında hatalı olarak 5237 sayılı TCK'nın 143/1 ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi; Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 19/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.