Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/5644 E. 2012/10006 K. – Şahsi Çeviklik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Şahsi çeviklik suretiyle hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1 maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, gece vakti katılana ait evin balkonuna bilirkişi raporuna göre şahsi çeviklikle çıkan ve muhkem olan mutfak giriş kapısının camını sol alt köşesinden kesici bir alet veya cisim ile kestikten sonra içeriye elini uzatıp kapı üzerindeki kilidi çevirerek balkon kapısını açıp içeriden hırsızlık yapan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143 maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/1-4, 151/1 maddelerine uyan konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını da oluşturması karşısında, uzlaşma hükümleri de değerlendirerek, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa değerlendirmesi yapılmasında zorunluluk bulunduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların celb edilerek infaz tarihlerine göre yasal şartların oluşması halinde 765 sayılı TCK’nın 81. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.