Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2011/20873 E. 2012/24013 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Adet ve kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6 maddesinin a bendinde yazılı '' kasıtlı bir suçtan mahkum olmama '' koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın hırsızlık suçunu gece vakti işlediği gerekçesiyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince temel ceza üzerinden artırım yapılmışsa da; yakınanın otomobilini 29/11/2005 günü saat 17:00 sularında park ederek yanından ayrıldığını, 30/11/2005 günü tekrar saat 10:15 sularında aracının bulunduğu yere geldiğinde araç üzerindeki plakaların çalındığını anladığını beyan etmesi karşısında; eylemin gündüz sayılan bir zaman diliminde gerçekleşme ihtimalinin bulunduğu anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince olayın gece vakti gerçekleştiğinin şüpheden arınmış delille ispat edilmeden adı geçen yasanın 143/1. maddesinin uygulanması sureti ile sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm kısmından “5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılarak, sonuç cezanın 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/11/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.