Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2026/5247 E. 2026/4382 K.

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye elektronik olarak gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar veya değeri elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 01.01.2022 tarihinden itibaren yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na, 01.01.2023 tarihinden itibaren iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası’na, 01.01.2024 tarihinden itibaren üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası'na, 01.01.2025 tarihinden itibaren beş yüz kırk dört bin Türk Lirası'na, 01.01.2026 tarihinden itibaren de altı yüz seksen iki bin Türk Lirası’na çıkarılmıştır. Bununla birlikte, iş bu temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun ek madde 1/2. fıkrasına göre, 3 63... üncü maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında şikayet başvurusunun yapıldığı (veya davanın açıldığı) tarihteki miktar esas alınır. Somut olayda, borçlunun; takibe dayanak senetlerdeki imzalara itiraz ederek takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 27/11/2025 tarih ve 2025/420 E. 2025/871 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, davanın reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 18.03.2026 tarih ve 2026/114 E. 2026/677 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konusu değerin (imzaya itiraza konu takipteki asıl alacak miktarı olan 77.500,00-TL.’nin), itiraz başvurusunun yapıldığı tarihe (07.02.2022 tarihine) göre yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Bu nedenle, her ne kadar davacı tarafından temyiz yoluna başvurduktan sonra 29.05.2026 tarihli dilekçesi ile davadan feragat beyanında bulunmuş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310. maddesi gereğince davadan feragat hüküm kesinleşinceye kadar mümkün olduğundan davadan feragat beyanı dikkate alınmamıştır.

Buna göre; İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair son kararının İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 732,00 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 12.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.