Yargıtay · 12. Hukuk Dairesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2025/3377 E. 2025/4492 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/3377
Karar No
2025/4492
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü: 02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesine göre; istinafı kabil olan icra mahkemesi kararlarına karşı, ait olduğu alacak, hak veya malın değer veya miktarı 1.000,00 TL’yi geçmesi şartıyla istinaf yoluna başvurulabilir. Anılan hükümdeki kesinlik sınırının, aynı Kanunun ek (1). maddesi dikkate alındığında, 01.01.2024 tarihinden itibaren 66.090,00 TL olarak uygulanması gerekmektedir. Somut olayda, alacaklı tarafından; Örnek 14 takipte itirazın kaldırılması ve borçlunun mecurdan tahliyesi talebiyle icra mahkemesine başvurulduğu, Burhaniye İcra Hukuk Mahkemesinin 02.12.2024 tarih ve 2024/86 E.-2024/182 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına ve davalının takip konusu kiralanandan tahliyesine karar verildiği, davalının İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurduğu, İlk Derece Mahkemesince istinaf talebinin reddine dair ek karar verildiği, iş bu karara karşı da istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 13.02.2025 tarih ve 2025/246 E.-2025/339 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık konusu değerin, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihine göre kesinlik sınırını (takip tarihi itibariyle 1 yıllık kira miktarı dikkate alınarak) geçmediği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir. SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 615,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 04.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2025/3377, K. 2025/4492, T. 04.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-hukuk-dairesi-2025-3377-e-2025-4492-k-7a6373bd0e62