Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2022/9055 E. 2023/2274 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki İİK md.82/1-12 gereği meskeniyet şikayeti sebebiyle yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince; asıl ve birleşen dava dosyaları üzerinden ileri sürülen şikayetlerin kısmen kabul kısmen reddi ile ; şikayet konusu haczedilen taşınmaz değerinin 1.970.000,00 TL olduğu ve şikayetçinin haline münasip ev bedelinin 330.000,00 TL olduğu tespit edildiğinden taşınmazın satılmasına ve şikayetçinin haline münasip ev bedelinin satış bedelinden ayrılarak şikayetçiye verilmesine, taşınmaz satışının borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına, fazlaya ilişkin şikayetçi taraf talebinin reddine karar verilmiştir. Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Şikayetçi borçlu vekili isteminde; alacaklı tarafından aleyhine başlatılan takip nedeniyle, şikayetçi adına kayıtlı olan İstanbul İli Kadıköy İlçesi Zühtüpaşa Mahallesi 566 Ada 225 parsel kat 14 Bağımsız bölümün nolu taşınmaz tapu kaydı üzerine haciz konulduğunu, şikayetçi adına kayıtlı olan bu taşınmazın haline münasıp ev olduğunu belirterek haczedilmezlik şikayetinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Karşı taraf alacaklı cevap dilekçesinde özetle; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun şikayetin reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi tarafça İstanbul ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi ve 9. İcra Hukuk Mahkemesinde meskeniyet gerekçesiyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulduğu, bu iki dosyadaki şikayetin işbu mahkeme dosyasındaki şikayetten sonra ileri sürüldüğü, şikayet konusunun ve tarafların aynı olması hususu dikkate alınarak belirtilen iki dosyanın işbu mahkeme 2020/356 Esas sayılı dosyasında birleştirilmesine ve yargılamanın mahkemenin 2020/356 Esas sayılı dosyasından devamına karar verildiği, şikayetin yasal yedi günlük süre içinde talep edildiği, hükme esas alınan asıl bilirkişi raporu ve ek bilirkişi raporu doğrultusunda asıl ve birleşen dava dosyaları üzerinden ileri sürülen şikayetlerin kısmen kabul kısmen reddi ile ; şikayet konusu haczedilen taşınmaz değerinin 1.970.000,00 TL olduğu ve şikayetçinin haline münasip ev bedelinin 330.000,00 TL olduğu tespit edildiğinden taşınmazın satılmasına ve şikayetçinin haline münasip ev bedelinin satış bedelinden ayrılarak şikayetçiye verilmesine, taşınmaz satışının borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına, fazlaya ilişkin şikayetçi taraf talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, kök rapora itirazları sonucu aldırılan ek raporda hiçbir konuya açıklık getirilmediği, mahkemece bu rapor doğrultusunda hatalı karar verildiği, İcra ve İflas Kanun 82/12 maddesi; "Borçlunun hâline münasip evi haczedilemez" hükmünü içerdiği, somut olayda şikayetçinin hayat arkadaşı ve kızıyla birlikte öteden beri aynı semtte ikamet ettiği, kendi hayat standardına uyan evden çıkarak ücra bir semtte gecekonduya taşınmasının kendisinden beklenmesinin usule ve yerleşik içtihatlarına açıkça aykırı olduğu, halihazırda borçlu olmadığı hâlde huzurdaki isteme konu icra takibi sebebiyle evinin satılma ihtimali ile karşı karşıya olduğu ileri sürülmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; borçlunun görev ve sıfatının, kendisinin bilirkişi marifetiyle aldırılan hükme esas alınan raporda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmeyeceği, öte yandan borçlunun, şikayete konu taşınmazın bulunduğu yerde oturması zorunlu olmadığından, daha mütevazi semtlerde haline münasip meskenin değerinin bilirkişi marifeti ile tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, mahkemece tanzim ettirilen bilirkişi raporuna göre, borçlunun daha mütevazi semtlerde haline münasip ev bedelinin 330.000,00 TL olduğu, şikayete konu taşınmazın değerinin ise 1.970.000,00 TL olduğu, bilirkişi raporunda emsal taşınmazlar belirtilmiş olup, raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, mahkemece şikayetin kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, HMK 355 mad. gereğince kamu düzenine aykırılık teşkil eden bir hususun bulunmaması nedeniyle istinaf sebep ve gerekçelerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri İstinaf başvuru dilekçesindeki itiraz sebeplerinin aynen tekrar edildiği görülmektedir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, İİK md.82/1-12 gereği meskeniyet şikayetine dayalı haczedilmezlik istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, ... 2. İİK md.82/1-12 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.