Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2022/8633 E. 2023/1401 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki haczedilmezlik şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir. Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Borçlu vekili dava dilekçesinde; tarım arazisi vasıflı taşınmazlarının 5403 Sayılı Toprak Koruma Ve Arazi Kullanımı Hakkındaki Kanununun 8. maddesine göre haczinin ve satışının mümkün olmadığını, ileri sürerek, tarım arazisi niteliğindeki taşınmaz üzerine konulan hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir. II. CEVAP Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının çiftçi olmadığı, ... verilerine göre bir şirkette faaliyet gösterdiği, bu haliyle davacının şikayetinin hukuken yerinde bulunmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Borçlu vekili istinaf başvuru dilekçesinde; yerel mahkemenin delilleri toplamaksızın duruşma yapılmaksızın dosya üzerinden şikayetlerinin reddine karar vermesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı borçlunun çiftçilik yaparak geçimini sağladığına dair ilk derece mahkemesinde ve istinaf başvurusunda ileri sürülmüş açık bir iddia ve delil bulunmadığı, İİK'nın 82/4-7. maddelerinin uygulanamayacağı, ... bahçesi vasıflı taşınmazlardaki borçlu hisselerinin haczi veya ileride bu hisselerin satılması halinde taşınmazların fiilen bölünmeleri veya taşınmazlarda yeni hisseler oluşturması söz konusu olmayacağı, mevcut hacizlerin de 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununa aykırılık teşkil etmediği, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu, ileri sürülen istinaf sebepleri yerinde olmadığı belirtilerek davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Borçlu vekili temyiz başvuru dilekçesinde; hacze konu taşınmazın tarımsal faaliyetin yapıldığı ... bahçesi olduğu, 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu'nun 8. maddesi uyarınca birlikte mülkiyetin bulunduğu tarım arazilerinin 3. kişilere satılamayacağı devredilemeyeceğinin açıkça belirtildiği, söz konusu taşınmazlar üzerinde müvekkiline ait müstakil bir pay olduğu, bu nedenle bu taşınmazların haczi ve satışı kanun hükmü gereğince mümkün olmadığını ileri sürmüştür. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık borçlunun haczedilmezlik şikayetinin reddi kararının eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK'nın 82/4-7. maddeleri, 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. 05.05.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan 6537 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile 5403 sayılı Kanunun 8. maddesinin son fıkrası yürürlükten kaldırılmıştır. Mevcut hacizlerin de 5403 Sayılı Toprak Koruma Ve Arazi Kullanımı Kanununa aykırılık teşkil etmediği anlaşılmakla; temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.