Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/1508 E. 2025/6713 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/245 E., 2024/429 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dairemizce verilen bozma kararı üzerine verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin davacının aracına haksız el koyma nedeniyle 150.000 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce vekilinin temyiz istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; elkoyma sebebiyle tazminat koşullarının oluştuğuna, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/215 Esas, 2018/171 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan davacıya ait aracın kolluk görevlilerince 23.05.2016 tarihinde muhafaza altına alınarak yediemine teslim edildiği, 24.05.2016 tarihinde araç siciline şerh konulmak üzere el konulmasına karar verildiği, yapılan yargılama sonunda dava dışı sanığın mahkumiyetine ve aracın iyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğu anlaşıldığından davacıya iadesine karar verildiği, 24.12.2018 tarihinde aracın davacıya teslim edildiği, davanın elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'a tabi olduğu, dava konusu aracın suça özgülenmiş olup olmadığının tespitinin basit bir araştırmayla ortaya konulamayacağı, malen sorumlu ve dava dışı sanığın akraba olmaları ve bu tür suçlarda sanıkların suça özgüledikleri araçları yakınları üzerine yapmaları şeklindeki uygulamayı yaygın hale getirmeleri hususu değerlendirildiğinde maddi gerçekliğe tüm delillerin tartışılmasından sonra karar verilmesinin gerekeceği ve bunun da kovuşturma aşamasında mümkün olacağı anlaşılmakla aracın iadesinin dosya niteliği itibariyle makul sürede yapıldığı kanaatine varılarak tazminat isteme koşullarının oluşmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Yüksekova 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.