Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/3888 E. 2025/5874 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/325 E., 2024/365 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız hükümlü kalması nedeniyle 500.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın ceza evine giriş tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin yasal koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu, davacının ceza evinde bulunduğu sırada kamu görevlisine hakaret ve tehdit suçlarından cezasının kesinleştiği ve infaza verildiği, cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hakaret suçundan beraat ettiği ve tehdit suçundan uzlaşma nedeniyle düşme kararı aldığı, davacının haksız yere ceza evinde kaldığı, davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/199 Esas ve 2016/602 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında davacının tehdit suçundan 6 ay 7 gün hapis ve kamu görevlisine hakaret suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 2017/703 Esas ve 2017/632 Karar sayılı ilamı ile 27.02.2017 tarihinde kesinleştiği, davacının 30.11.2019 tarihinde 7188 sayılı Yasanın 29. maddesi gereği davacının suçlarının temyiz yolu açılması nedeniyle temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.10.2022 tarihli 2021/34664 Esas ve 2022/19216 Karar sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verildiği, yapılan yeniden yargılama sonucunda Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/614 Esas ve 2022/670 Karar sayılı ilamı ile davacının tehdit suçundan uzlaşma nedeniyle düşmesine ve kamu görevlisine hakaret suçundan beraatına hükmedildiği, beraat hükmünün 11.01.2023 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, ceza evine giriş tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2018 tarihli 2011/1398 dosya numaralı müddetnamesinde hem hakaret hem tehdit suçuna ilişkin ilamların yer aldığı, bu müddetnamede koşullu salıverme tarihinin 20.02.2022, hak ederek tahliye tarihinin 25.05.2024 olduğu, hakaret suçuna ilişkin olarak verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasına ilişkin verilen bozma kararı neticesinde beraat kararı verilmesinden sonra düzenlenen 29.04.2020 tarihli 2011/1398 dosya numaralı müddetnamenin düzenleniş tarihi itibariyle hak ederek tahliye tarihinin 11.05.2023, koşullu salıverilme tarihinin 10.09.2020 olması nedeniyle hakaret suçuna ilişkin olan 1 yıl 15 gün hapis cezasının infaz görmediği, tehdit suçu açısından da tarafların uzlaşmasından dolayı düşme kararı verilmesinden dolayı tazminata konu olamayacağı, maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gibi incelenen müddetnameler neticesinde hak ederek tahliye tarihinin 25.05.2024 tarihi olmasından dolayı tehdit suçu açısından da kararın infaz görmediğinden yasal koşulları oluşmadığı için davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının yasal koşullarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde karar verildi.