Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/3135 E. 2025/4957 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2024/3135
Karar No
2025/4957
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/966 E. 2024/1142 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 31/05/2016 HÜKÜM : Kısmen kabul TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız infaz edilen süreler nedeniyle 2.109.436,00 TL maddi ve 6.142.500,00 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihi olan 06.12.2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin davanın kısmen kabulü ile 139.868,32 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın 08.02.2014 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacın ve davalı vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak maddi tazminat talebinin reddine, 35.000,00 TL manevi tazminatın 08.02.2014 tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 28.03.2023 tarih ve 2021/6540 Esas 2023/980 Karar sayılı ilamıyla: davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün davalı yönünden kesin nitelikte olmasından dolayı reddine karar verilerek yapılan inceleme neticesinde "hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğu" gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin reddi ile 200.000,00 TL manevi tazminatın davacının cezaevine giriş tarihi olan 08.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının cezaevine girmesi nedeniyle maaşının kesilmesi, terfi edememesi ve kademe ilerlememesi nedeniyle oluşan zarar, ailesinin taşınmak zorunda kalması sebebiyle eşinin işten çıkması, arabalarını satmak zorunda kalması, cezaevinde yaptığı masraflar, ailesinin ziyaret sebebiyle yaptığı masraflar, davacının görev yerinin değişmesi nedeniyle mahrum kaldığı kazanç kaybı, avukatına ödediği vekalet ücreti gibi zararlarının maddi tazminat olarak hükmedilmesi gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminatın yetersiz olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Bölge Adliye Mahkemesince, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/37-2012/166 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, haberleşmenin gizliliğini ihlal etme, devletin güvenliğine ilişkin gizli bilgileri temin etme, açıklanması yasaklanan gizli bilgileri temin etme suçlarından hükmedilen toplam 5 yıl 18 ay 22 gün içtimalı hapis cezasının infazına 08.02.2014 tarihinde başlanarak 12.01.2015 tarihine kadar 338 gün cezasını infaz ettiği, ancak yeniden yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/179-2016/46 sayılı kararıyla tüm suçlardan beraatine hükmedildiği, hükmün 10.03.2016 tarihinde kesinleştiği, cezaevine giriş tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, süresinde açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2024/3135, K. 2025/4957, T. 27.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2024-3135-e-2025-4957-k-1a2660b8d608