Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/3054 E. 2026/4024 K. – Taksirle Yaralam

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/515 E., 2024/229 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2-4. ve 53/6. maddeleri uyarınca 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süreyle meslek ve sanatı icrasından yasaklanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın kusurunun bulunmadığına, sanığın görev ve sorumluluklarını yerine getirdiğine, olayda katılanın kusurunun bulunduğuna, raporlarda nedensellik bağının tartışılmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; .... ve .... A.Ş. işletimindeki mermer ocağında 13.04.2019 tarihinde saat 14.30 sıralarında sayalama makinası operatörü olarak çalışan katılan ...’nun sayalama makinası dönel aksamı olan kasnağa dolanan teli kurtarmak isterken sağ kolunu makinaya kaptırması sonucunda duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak nitelikte yaralandığı olayda; daimi nezaretçi olan sanığın 08.11.2021 tarihli ek raporda nezaretçi defterinde öneride bulunduğu ve bu nedenle sorumluluğunu yerine getirdiği mevzuata aykırı bir davranışının olmadığının tespit edildiği, bilirkişi raporuna itibar edilerek sanığın kusurunun bulunmaması nedeniyle taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından...Üniversitesi öğretim görevlilerinden oluşturulan üç kişilik bilirkişi kurulunca hazırlanan, oluşa ve dosya kapsamına uygunluk bakımından hükme esas almaya elverişli ve yeterli görülen 25.10.2023 tarihli raporda; dönel aksam olan ve makinenin durdurulmasından sonra da dönme hareketinin devam ettiği bilinen kasnak çevresinin, çalışmaya ve telin hareketine engel olmayacak şekilde koruyucu mahfaza ile kapatılması, ayrıca kasnağa dolanmış teli kurtarmak için müdahalede bulunulmaması durumunda, başkaca bir tedbire gerek olmaksızın somut olayın önlenebilir olduğu, bu nedenle olayın meydana geldiği mermer ocağında yürütülen işleri fiili olarak sevk ve idare eden, mesleki ve teknik yeterlilikleri bulunan, iş sağlığı güvenliği hizmetlerinin yürütülmesinde de görev alan ocak müdürü temyiz dışı sanık .... ile daimi nezaretçi sanık ...’ın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu oldukları, katılanın da mermer ocağında yaklaşık 8 aydır sayalama makinası operatörü olarak çalışmakta olduğu, iş sağlığı güvenliği eğitimlerinin verildiği, olay anında sayalama makinası ile kesim işleminin bittiği ve makinayı kapattığı esnada kesilen bloktan kurtulan telin, dönel ekipman olan sayalama makinası kasnağına dolandığı, makine kapatıldıktan sonra kasnağın dönme hareketinin devam ettiğini bildiği halde kasnağa dolanan teli kopmaması için kurtarmak amacıyla kasnak bölgesine müdahalede bulunduğu bu hareketi ile kendisinin yaralanmasına neden olan kazanın meydana gelmesinde asli oranda kusurlu olduğu sonucuna varılarak sanık hakkında taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde "belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin" düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, sanığın daimi nezaretçi olduğu, bu işin yapılmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetlerini kısıtlayacak şekilde sanığın 6 ay süre ile meslek ve sanatı icrasından yasaklanmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün (3) numaralı bölümünün yedinci paragrafında bulunan ''Sanığın daimi nezaretçi olduğu anlaşıldığından 5237 Sayılı TCK 'nun 53/6. maddesi gereğince takdiren 6 ay süreyle meslek ve sanatı icrasından yasaklanmasına'' ibarelerinin kaldırılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.