Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1657 E. 2025/6109 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4677 E., 2023/4777 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 1.500.000,00 TL maddi ve 1.500.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile manevi tazminat talebinin reddine, 229.794,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat miktarının 87.439,32 TL'ye indirilmesi, buna göre değişen vekalet ücretinin 13.990,29 TL olarak belirlenmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Tazminat talebinin dayanağı olan .. Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/7 Esas – 2017/325 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan davacının ikinci el imalat makinesi cinsi eşyalarına 26.07.2016 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine ve el konulan eşyaların iadesine karar verildiği, anılan kararın 04.10.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme kararının akabinde İstanbul Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğüne 26.10.2018 tarihinde makinelerin iadesi için müzekkere yazılarak gümrük belgelerinin Müdürlüğe gönderildiği, davacı tarafından yediemin ücreti ödenerek makinelerin teslim alınmadığı, ... Anadolu 18. İcra Müdürlüğünün 2018/13897 Esas sayılı dosyası ile davacı hakkında antrepo ücretleri bakımından takip başlatıldığı ve akıbetine ilişkin alacaklı vekilinin 05.10.2020 tarihli feragat talebi ile dosyanın kapatıldığının bildirildiği, İstanbul Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğünün 18.05.2021 tarihli müzekkere cevabında makinelerin sahibine iade edildiğinin bildirildiği anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek, 06.06.2023 tanzim tarihli Bilirkişi Raporuna istinaden 26.07.2016 - 26.10.2018 tarihleri arasındaki haksız el koyma nedeniyle rayiç değer farkı olarak 61.210,54 TL, amortisman bedeli olarak 87.439,32 TL, icra takibine konu olan antrepo ücretleri bakımından icra dosyasındaki asıl alacak miktarı olarak 81.144,14 TL olmak üzere toplam 229.794,00 TL zararın maddi tazminat olarak ödenmesi suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, el konulan makinelere ilişkin 06.06.2023 tarihli Bilirkişi Raporuna istinaden enflasyon farkı olarak hesaplanan 61.210,54 TL'nin maddi tazminat miktarına eklenmesi ve hükmedilen meblağa el koyma tarihinden faiz de işletilmesinin davacı yönünden çift kazanca yol açtığı, davacı tarafından antrepo bedelinin ödenmemesi neticesinde antrepo bedeli yönünden davacı aleyhine başlatılan icra takibinin ne şekilde sonuçlanacağının belirsiz olduğu, 81.144,14 TL tutarın henüz ödenmemiş olduğundan maddi tazminat miktarına eklenmemesi gerektiği gerekçesi ile maddi tazminat miktarı ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1. Davacıya ait makinelerin elkoyma tarihi olan 26.07.2016 tarihindeki piyasa değeri ile teslim için müzekkere yazılan 26.10.2018 tarihindeki piyasa değeri arasındaki farkın bilirkişi marifetiyle tespit edilerek maddi tazminat olarak ödenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2. İstanbul Anadolu 18. İcra Müdürlüğünün 2018/13897 Esas sayılı icra dosyasının akıbetinin araştırılarak, davacı tarafından ödenmek suretiyle dosyanın kapatılmış olması halinde 26.07.2016 - 26.10.2018 tarihleri arasındaki dönem esas alınarak el konulan makinelerin antrepo ücretlerinin icra dosyasındaki faiz talepleri eklenmeden asıl alacak miktarının maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.07.2025 tarihinde karar verildi.