Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1613 E. 2025/4742 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/883 E., 2023/1234 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 25.02.2020 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle 2.000.000,00 TL maddi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Tüm gümrük evraklarında eşyanın alıcısı olarak ... göründüğüne, eşyanın varlığı, Kazabilanka'dan yurda geldiği tüm resmi kayıtları ile sabit olduğuna, ..., Azerbaycan vatandaşı olduğu ve Türkiye'de yaşamadığına, bu nedenle kendisine ulaşılamaması ve ceza alma endişesi ile bu kişinin Türkiye'ye gelmemesi hayatın olağan akışına uygun olduğuna, emniyetin bu kişiye ulaşamaması, bu kişinin var olmadığı ve evrakların sahte olduğu sonucunu doğurmayacağına, eşyaların davacı şirkete ait olduğuna, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/771 E., 2018/33 K. Sayılı dosyası incelendiğinde, 5607 sayılı yasaya muhalefet suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 17.02.2015 tarihinde 113.000 paket sigaraya el konulduğu, el konulan sigaraların ... Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Bölge Amirliği'nin 01.06.2015 tarih ve 2015/1 karar sayılı imha kararına istinaden el konulan sigaraların 03.06.2015 tarihinde imha edildiği, yapılan yargılama sonunda davacı ... dosya dışı diğer sanıklar hakkında beraat kararı verildiği, beraat hükmünün 16.05.2019 tarihinde kesinleştiği, davacı her ne kadar dava konusu edilen sigaraların sahibi olduğunu iddia etmiş olsa da dava sırasında tarihsiz olarak konteyner gönderileni ve ceza davası sanığı ... ... tarafından düzenlendiği iddia edilen alacağın temliki sözleşmesi kapsamında eşyanın el konulduğu tarih olan 17.02.2015 tarihinde eşya sahibinin davacı olduğuna ilişkin dosya kapsamında bir bilgi ve belgeye ulaşılamamış olup tam tersine davacının davaya esas teşkil eden kaçakçılık dosyasında "eşyaların sahibi olmadığına ilişkin" beyanlarının mevcut olduğu anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Artvin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi.