Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1264 E. 2025/667 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1426 E., 2023/1981 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız elkoyma nedeniyle 3.573.349,51 TL ve 164.675,85 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 984.595,70 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının hükmedilen maddi tazminat miktarının 978.395,70 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi zararın el koyma tarihi itibariyle hesaplanması sonucunda eksik çıktığına, zararın beraat kararının kesinleşmesinden itibaren hesaplanması gerektiğine, KDV miktarının ve buna ilişkin faizlerin de ödenmesi gerektiğine, ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, davacının taraf sıfatının bulunmadığına, davanın karar kesinleşmeden açıldığına, bilirkişi raporunun eksik olduğuna, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Körfez 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/330 Esas – 2016/586 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı şirkete ait 19.01.2015 tarihli 15410300EX002586 ve 20.01.2015 tarihli 15410300EX002709 sayılı ihracat beyannameleri muhteviyatı, MRKU9905729 nolu konteynerde bulunan ve bilirkişi raporunda “mil ve dişli grupları, pinyon dişli, ayna dişli, konik dişli, zincir dişlisi, kapak, çatal, iç dişli olduğu kanaatine varılan malzeme” olarak belirtilen 8 adet sandık içerisinde bulunan eşyalara 22.04.2015 tarihinde 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan el konulduğu, yapılan yargılama sonunda şirket yetkilisinin beraatine ve el konulan ürünün sahibine iadesine karar verildiği, kararın 07.07.2020 tarihinde kesinleştiği, elkoyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada,Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesiyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Derince Gümrük Müdürlüğünde davacı firma adına tescil ettirilen ihracat beyannamelerinin muayenesi için BİLGE sistemi tarafından görevlendirilen muayene memurlarının yaptıkları muayene sonucunda, ihracat beyannameleri muhteviyatı eşyaların kullanılmış olduğu şüphesi üzerine, ihracata konu eşyalar hakkında 23.01.2015/33586934-111 tarih sayılı yazıyla Kocaeli Sanayi Odasından ekspertiz raporu talep edildiği, düzenlenen 26.01.2015 tarihli 18/290 ve 18/291 sayılı ekspertiz raporlarında ihracat beyannameleri konusu eşyaların “kullanılmış, eski ve yatık" olduklarının tespit edildiği, Gümrük Müşavirinin 19.02.2015 tarihli yazılı talebine istinaden beyannameler muhteviyatı eşyaların İstanbul Üniversitesi Makine Fakültesi Dekanlığınca görevlendirilen öğretim görevlilerince incelendiği, yapılan inceleme sonucunda düzenlenen 14.04.2015/15-814 tarih sayılı bilirkişi raporunda özetle; tespit konusu on sandık muhteviyatı emtianın iki sandığında bulunan yatak gövdelerinin kullanılmamış ve yeni oldukları, kalan 8 adet sandıkta bulunan mil ve dişli grupları, pinyon dişli, ayna dişli, konik dişli, zincir dişlisi, kapak, çatal, iç dişli olarak tespit ve kanaatine varılan malzemenin kullanılmış, fatura ve beyanname muhteviyatı ile kıyaslanması mümkün olmayan sayı ve özellikte olduklarının tespit edildiği, Davaya konu eşyaların e-ihale yoluyla satışının yapıldığı ve 6.200,00 TL'ye satıldığı, İlk Derece Mahkemesinin 16.02.20121 tarihli celsesinde bilirkişi raporundaki bedel ile satış bedeli arasındaki farkın neden kaynaklandığına ilişkin açıklayıcı bilginin Kocaeli Tasfiye İşletme Müdürlüğü'nden istenildiği ancak bu hususa ilişkin herhangi bir açıklama yapıldığı anlaşılmıştır. Yukarıda açıklandığı üzere Kocaeli Tasfiye İşletme Müdürlüğünün cevap yazısına göre el konulan ürünlerin ihale yoluyla 6.200,00 TL'ye satıldığının belirtilmesi karşısında, davacı şirkete ait el konulan ürünlerin el koyma anındaki piyasa koşullarına uygun fiyatı esas alınarak ve ayrıca el konulan ürünün satışı sonucu elde edilen bedelin düşülerek talep uyarınca el koyma anından itibaren yasal faizi ile birlikte hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, davacı firmanın sunduğu ihracat faturalarının esas alınması suretiyle eksik inceleme ile hüküm tesisi, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.