Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/6800 E. 2024/3363 K. – Trafik Güvenliği

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/386 E., 2023/222 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Silifke 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2023 tarihli ve 2022/386 esas, 2023/222 sayılı kararının itiraz edilmeden 04.07.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30/10/2023 gün ve 94660652-105-33-19108-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12/12/2023 tarihli ve KYB- 2023/117192 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I.İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12/12/2023 tarihli ve KYB- 2023/117192 sayılı kanun yararına bozma isteminin: "5237 sayılı Kanun’un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye göre, kayden 18/02/1992 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2021 tarihli ve 2019/368 esas, 2021/716 sayılı kararına konu suçun işlendiği 09/04/2019 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, söz konusu mahkûmiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adli sicil kaydında başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.5237 sayılı Kanun’un "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin birinci, ikinci ve beşinci fıkraları; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a)Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b)Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz. " ... (5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." Şeklinde düzenlenmiştir. Dosya içeriğine göre; tekerrüre esas alınan Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2019/368 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararına konu hırsızlık işlendiği 09.04.2019 tarihinde, 14.05.2001 doğumlu olan sanığın 18 yaşından küçük olduğu (15-18 grubu) belirlendiği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2019/368 Esas, 2021/716 Karar sayılı kararına konu suçun işlendiği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, söz konusu mahkûmiyet kaydının tekerrüre esas esas alınması Kanun'a aykırı olup, adli sicil kaydına göre suç tarihi itibarıyla sanığın tekerrüre esas alınabilecek nitelikte başkaca bir hükümlülüğünün de bulunmadığı anlaşılmakla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Silifke 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17/05/2023 tarihli ve 2022/386 esas, 2023/222 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.Bozma nedenine göre 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin bölümümlerin tamamen çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.