Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5700 E. 2025/1870 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5700
Karar No
2025/1870
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/4741. E., 2023/1979 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 200.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile verilen 5 yıllık denetim süresinin dolmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip kesinleştiği, bu karar ile 5 yıllık denetim süresi öngörüldüğü ve denetim süresi sonucunun mahkemece bekletici mesele yapılması gerekirken davanın reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/312 Esas – 2021/628 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve temini suçundan gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda verilen mahkumiyet hükmünün istinafı üzerine, davacının eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunu teşkil ettiği gerekçesiyle 1 yıl 8 ay hapis cezası bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 28.04.2022 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesi ya da beraat kararı verilmesi halinde tazminat şartlarının değerlendirilme imkanı olduğu, 5 yıllık denetim süresinin 28.04.2027 tarihinde dolacağından bahisle yasal şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/5700, K. 2025/1870, T. 24.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-5700-e-2025-1870-k-35cf1d833aca