Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4989 E. 2023/4246 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/546 E., 2016/84 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, basit tehdit HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) gereği hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına karşı, sanık müdafiinin temyiz talebinin sadece sanık lehine vekâlet ücreti hükmolunmaması ile sınırlı olması karşısında, temyizde hukuki yararı bulunduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/546 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma ve basit tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c,e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.02.2021 tarihli ve 18-2016/86028 sayılı hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Beraat eden sanık lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin Ceza davalarında ücret başlığı altında yer alan 14 üncü maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen; ''Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın beraat ettiği suçlar dışında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, tüm suçlardan beraat etmediği anlaşıldığından sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/546 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararında sanık müdafii vekâlet ücretine hasren yaptığı temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.10.2023 tarihinde karar verildi.