Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2873 E. 2025/2745 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR SAYISI : 2022/357 E., 2022/3041 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık KARAR : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 22.11.2022 tarihli ve 2022/357 Esas, 2022/3041sayılı ek kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2020/90 Esas, 2021/968 Karar sayılı kararı ile 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52, 51 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis ve 4.160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi (6). Ceza Dairesinin, 26.09.2022 tarihli ve 2022/357 Esas, 2022/3041 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1- a bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi (6). Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/357 Esas, 2022/3041 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz nedenleri; Hakkında verilen kararın lehine maddeler dikkate alınarak yeniden incelenmesine ilişkindir. III. GEREKÇE VE KARARE 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi (6). Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/357 Esas, 2022/3041 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.