Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2466 E. 2024/4793 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/660 E., 2021/3011 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59/5. maddesi (Ek fıkra: 11/7/2020-7249/10) uyarınca "Avukatların, avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrası uygulanmaz." hükmü gereği kararın temyiz edilebilir nitelikte olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde olunamadığından sanığın 5271 sayılı Kanunun 223/2-e maddesi gereği beraatine kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin istinaf başvurusunun "sanığın katılanın huzur ve sükununu bozmaya yönelik özel kastının bulunmadığı anlaşıldığından, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle CMK 223/2-a-c maddesi uyarınca sanığın BERAATİNE" şeklinde düzeltilerek esastan reddine kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken beraat hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın borcunun bulunduğu, alacaklı vekili sıfatı bulunan sanığın avukat olduğu, bahse konu borç sebebiyle 2016 yılının son aylarından 2017 yılı haziran ayı arasında katılana 5 adet benzer içerikte mesaj gönderildiği iddia olunan olayda sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde olunamadığından sanığın beraatine kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararında beraat hükmünün gerekçesini düzelterek katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine düzeltilerek esastan reddine kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların mahkemenin inanç ve takdirine göre doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.