Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/237 E. 2025/3195 K. – Özel Hayatın

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2526 E., 2022/1861 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii, katılanlar ve mağdur vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile; sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 134/2, 43/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemleri, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının mevcut olmadığına, sanık hakkında fazla cezaya hükmedildiğine, delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşüldüğüne, eksik araştırmayla karar verildiğine, Katılanlar ve mağdur vekilinin temyiz istemleri, sanık hakkında yetersiz ceza verildiğine, takdiri indirim nedenlerine dayalı olarak cezasından indirim yapılmasının isabetsiz olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan ... ve mağdurun alışveriş merkezi içindeki bir kafede oturdukları sırada görüntülerini kaydeden sanığın telefonunda inceleme yapılmamış olduğu gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın eyleminin güvenlik kamerası görüntülerinin ve katılan ... ve mağdurun babası olan katılan ...'nın sanığın çocuklarının görüntülerine kaydettiğini fark etmesi üzerine sanığın eylemini delillendirmek için çekmiş olduğu fotoğrafların incelemesi neticesinde sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 134/1-2. maddesinde düzenlenen özel hayata ilişkin görüntülerin kaydedilmesi suretiyle ihlal suçundan cezalandırılmalarına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafii, katılanlar ve mağdur vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanığın alışveriş merkezinde sanığın arkadaşı olan aynı zamanda katılanın ve mağdurun annesi olan ...'nin kendilerinin görüntülerini çekmesini istediği, sanığın bu isteği gerçekleştirirken görüntü içerisinde yer aldığı iddia olunan katılan ve mağdurun rızalarının olduğunu düşünerek hareket ettiği, olay sonrası sanığın telefonunda inceleme yapılmadığı, görüntülerin ne derece katılan ve mağduru gösterdiğinin tam olarak tespit edilememiş olması, İlk Derece Mahkemesinin "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması ve suçun manevi unsurunun oluşmaması nedeniyle sanığın atılı suçtan BERAATİNE" dair kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kaunun 304/2-b maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.