Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/1097 E. 2023/2915 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/151 E., 2016/350 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Çanakkale 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2012 tarihli 2012/143 Esas 2012/452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Çanakkale 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2012 tarihli 2012/143 Esas 2012/452 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 15.12.2015 tarihli 2015/11787 Esas, 2015/13505 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin tartışılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli 2016/151 Esas 2016/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli 2021/26957 Esas 2023/1538 Karar sayılı kararı ile dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir. 5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 13.04.2021 havale tarihli ve 2016/252496 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, yetersiz gerekçe ile hakkında mahkumiyet kararı verildiğine, suç unsurlarının oluşmadığına ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanunun 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu anlaşılmıştır. 2.Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 5237 sayılı Kanunun 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından suç tarihi olan 15.08.2011 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanunun 66 ıncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık zamanaşımı süresinin, inceleme tarihinden önce gerçekleştiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarihli 2016/151 Esas 2016/350 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde karar verildi.