Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9526 E. 2023/642 K.

MAHKEMESİAsliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. . Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/52 Esas, 2013/237 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. . Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/52 Esas, 2013/237 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 19.01.2017 tarihli ve 2015/11095 Esas, 2017/500 Karar sayılı kararı ile "Taşınmazın 3. derece arkeolojik sit alanında kaldığına dair ilgili Kurul kararı ile anılan kararın ilan edildiğine dair tutanaklar Amasra Kaymakamlığı, Amasra Belediyesi, Amasra İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nden araştırılarak dosya arasına alınıp, sanığın atılı suçu, ilan yapıldıktan sonra işlediğinin tespit edilmesi halinde 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesi gereğince mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. .Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.11.2021 tarihli ve 2017/98 Esas, 2021/598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.06.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle .Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 16.11.2021 tarihli ve 2017/98 Esas, 2021/598 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2023 tarihinde karar verildi.