Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/948 E. 2025/5855 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/948
Karar No
2025/5855
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/28 E., 2020/81 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve el koyma nedeniyle 65.000 TL maddi ve 1.000.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 133,69 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz istemi; hükmedilen manevi tazminat miktarının yetersiz olduğuna, maddi tazminat talebinin kabul edilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/26 Esas ve 2018/17 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütüne üye olma suçundan 23.08.2016- 24.08.2016 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat kararının 21.03.2018 tarihinde kesinleştiği ve davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; '...'davacının memur iken 19/08/2016 tarihinde görevinden uzaklaştırıldığı, 01/09/2016 tarihinde ihraç edildiği, bu haliyle davacının 23/08/2016-24/08/2016 tarihleri arasında gözaltında bulunduğu dönemde uzaklaştırma tedbiri uygulanan memur olduğu, memur olması dolayısıyla maaşı önceden yatırılan davacının Ağustos ayı itibariyle 4223,13 TL maaşının devlet tarafından yatırıldığı, daha sonradan uzaklaştırma ve ihraç dolayısıyla maaşının bir kısmının geri alındığı, ancak uzaklaştırmaya denk gelen gözaltı tarihi itibariyle davacıya bu halde dahi 1597,42 TL'lik ödeme yapıldığının anlaşılması dolayısıyla davacının tazmini gerektirir bir maddi zararının olmadığı. ..'' gerekçesi ile hükümdeki maddi tazminata ilişkin kısmın çıkarılarak yerine maddi tazminatın reddine ibaresinin yazılması suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacının sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacının dava dilekçesiyle banka hesaplarına bloke konulduğu, tüm müracaatlarına rağmen blokenin kaldırılmadığı, bu surette zarara uğradığından bahisle tazminat talebine yönelik,davacının banka hesaplarına tedbir konulup konulmadığı, konulmuşsa söz konusu el koyma işlemlerine ilişkin kararlar temin edilip, 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendindeki şartların oluşup oluşmadığı araştırılarak sonucuna göre maddi tazminat talebi hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/948, K. 2025/5855, T. 01.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-948-e-2025-5855-k-d2fe85675494