Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8986 E. 2025/1125 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/921 E., 2022/850 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin el koyma nedeniyle 5.000,00 TL maddi tazminatın ve 5.000,00 TL manevi tazminatın haksız el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde belirtilen tazminat isteme koşullarının oluşmadığıdan bahisle reddine karar verilmiş Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun vekalet ücreti açısından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davaya konu olayda davacının iyi niyetli 3. Kişi konumunda olduğuna, hukuk devletinin ilkelerinden olan ölçülülük ilkesinin ihlal edildiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/307 Esas 2016/527 Karar sayılı ceza dosyası incelendiğinde, ruhsat sahibi davacı olan 27 BM 502 ve 27 J 6112 plaka sayılı araçlara "eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ülkeye sokma" suçundan yürütülen soruşturma kapsamında 10.03.2012 tarihinde el konulduğu, yapılan yargılamada dosya dışı sanık hakkında mahkumiyet kararı, el konulan araçla ilgili olarak Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 12.12.2018 tarihli ilamı ile aracın sahibine iadesine dair karar verilerek hükmün düzeltilerek onandığı, Silopi Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/659 Değ. İş sayılı dosyasından yapılan alıkoyma işleminin hukuka uygun bir şekilde yerine getirildiği, CMK 141 vd. Maddelerinde tazminata konu edilebilecek haksız bir koruma tedbirinden bahsedilemeyeceği, Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 12.12.2018 tarih ve 2018/18516 Esas, 2018/13916 Karar sayılı ilamında davacının iyiniyetli olmadığını gösterir delil bulunmadığından bahisle hükümden müsadereye ilişkin kısım çıkarılmışsa da, aynı araçların aynı şahıs tarafından daha önce de kaçakçılık eylemlerinde kullanıldığı düşünüldüğünde iyi niyetten bahsedilemeyeceği, Maliye Hazinesi'ne karşı açılan tazminat davasının her iki ceza dosyasında sanık olarak yargılanan ... ile her iki dosyada malen sorumlu olarak görünen davacı arasında genel hükümlere göre açılacak tazminat davasına konu edilmesi gerektiği, aksi düşüncenin hukuka uygun koruma tedbiri nedeniyle tazminat ödenmesine yol açaçağı değerlendirilmekle maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından vekalet ücretinin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR İstinaf ve temyiz kesinlik sınırının hükmedilen veya reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden değerlendirileceği, maddi tazminat ve manevi tazminat bakımından ayrı ayrı değerlendirilemeyeceği, reddedilen toplam tazminat miktarı bakımından ise hükmün davacı açısından kesin olmadığı ve dolayısıyla istinaf mahkemesince manevi tazminata ilişkin yapılan kesinleştirme işleminin yok hükmünde olduğu anlaşılmakla hükmün tamamı üzerinde yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında, ''22.01.2020" olan dava tarihinin ''20.01.2020'' olarak yazılması mahalinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Tazminat talebinin dayanağı olan Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/307 Esas 2016/527 Karar sayılı hükmünün 12.12.2018 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise hükmün kesinleşme tarihini izleyen bir yıllık süre geçtikten sonra 22.01.2020 tarihinde açıldığı gözetilerek süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.