Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/872 E. 2025/5397 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/872
Karar No
2025/5397
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2033 E. 2020/1519 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız arama, el koyma, soruşturma, yargılama ve CMK'nın 141/3 maddesi gereğince 25.000,00 TL maddi tazminatın zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek, 300.000,00 TL manevi tazminatın soruşturmaya başlanıldığı tarihten itibaren işleyecek faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının vekalet ücretine ilişkin maddi tazminat talebinin kabulü ile 6.960,00 TL maddi tazminatın 15/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacı tarafa verilmesine, manevi tazminat talebi yönünden reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; hüküm fıkrasının; maddi tazminata ilişkin 1.maddenin tamamının hükümden çıkartılarak yerine "Davacının maddi tazminat talebinin reddine" ibaresinin eklenmesi, davacının maddi ve manevi tazminat talepleri reddedildiğinden, davacı lehine vekalet ücretine ilişkin hükmün 2.maddesinin üçüncü bendinin hükümden çıkartılarak yerine ''Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı hazine lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'e göre 5.450 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine'' ibaresinin eklenmesi, yargılama giderlerine ilişkin bendinin kaldırılarak yerine ''Davacının maddi ve manevi tazminat talepleri reddedildiğinden yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına'' bendinin ibaresinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat taleplerinin 5271 sayılı CMK'nın 141/1. ve 141/3. maddelerine dayandığını, davacı hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturmada yargı mensuplarının görevin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle suç işledikleri, kararın usul ve yasaya aykırı ayrıca gerekçesiz olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesince karşı yönde bir istinaf başvurusu olmadan aleyhe bozma yasağının ihlal edildiğine, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulü gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/100 Esas – 2016/37 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve devletin güvenliğine ilişkin bilgileri temin etme suçlarından dolayı 06/07/2012 tarihinde evinde arama yapıldığı ve arama sonucunda bulunan cep telefonlarına, sim kartları ve hafıza kartlarına el konulduğu, bilgisayarlar ve hard disklerin imajlarının alınarak arama işlemi sona erdirildiği, davacı hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, suç işlemek amacıyla örgüte üye olmak, hukuka aykırı olarak kişisel verileri kaydetme, devletin güvenliğine ilişkin gizli bilgileri temin etme, açıklanması yasaklanan gizli bilgileri temin suçlarından kamu davası açıldığı, davacının gözaltında veya tutuklulukta geçirdiği bir sürenin bulunmadığı, yapılan yargılama neticesinde beraat kararı verildiği, kararın 21/10/2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, arama ve el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek; davanın maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün maddi tazminat, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/872, K. 2025/5397, T. 17.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-872-e-2025-5397-k-5caec6dc14b9