Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8478 E. 2024/7321 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/4420 E., 2022/1516 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız olarak araca şerh konulmak suretiyle el konulması nedeniyle 100.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın şerh konulduğu tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkiline ait 34 VV 763 plakalı araca satılamaz ve devredilemez kaydı konulduğunu, aracın 10 yıl boyunca şerhin kaldırılmaması sebebiyle satılamadığını, aracın satışı yapılamadığından değer kaybı yaşadığını, şerhin kaldırılmaması nedeniyle mülkiyet hakkına müdahale edildiğinden dolayı tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/464 Esas – 2010/694 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacıya ait ... plakalı aracın 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçu kapsamında kullanıldığı gerekçesiyle 24.02.2010 tarihinde trafik sicil kaydına satılamaz ve devredilemez şerhi konulduğu, yapılan yargılama sonunda dosyanın sanığının mahkumiyetine ve aracın müsaderesine yer olmadığına karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2016/15959 Esas - 2016/2165 Karar sayılı ilamıyla atılı suç dolayısıyla zamanaşımı nedeniyle düşme ve bahse konu aracın üzerindeki şerhin kaldırılmasına karar verildiği, hükmün 12.02.2020 tarihinde kesinleştiği, her ne kadar araca şerh konulması suretiyle zarara uğranıldığından bahisle tazminat talep edilmişse de, aracın 10 yıl boyunca davacının kullanımında olduğu, aracın kullanılmasına engel bir durumun oluşmadığı, neticeten aracın davacı tarafından satıldığı, davacı açısından mevcut bir zararın bulunmadığı gerekçesiyle yasal koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.