Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8221 E. 2025/5328 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR SAYISI : 2022/242 E., 2022/218 K. SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 62/1, 53, 51/3-6-7-8. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyete ilişkin bölümlerin sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ilişkin hükümler ile değiştirilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın söz konusu paylaşımı cep telefonundan yapmaması, paylaşımları sanığın yapmadığı göstermeyeceğine, suç işleme kastıyla hareket eden bir kişinin paylaşımları kendi cep telefonundan yapmış olması da olağan hayat akışına uygun olmadığına, istinaf mahkemesinin bu konudaki gerekçesinin hatalı olduğuna, sanığın çektiği bir fotoğrafın suça konu resmin paylaşıldığı hesaptan paylaşılmasının suça konu hesabın sanık tarafından kullanıldığını gösterdiğine, sanığın sahte siteden yaptığı paylaşımı, ev - internet kafe - tablet - halka açık bir internet sağlayıcının bulunduğu ortamda (cafe kıraathane otel vs) ya da başka bir telefondan da yapmış olabileceği de düşünüldüğünde bölge adliye mahkemesinin kararına katılmanın mümkün olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın Aydın Büyükşehir Belediyesine ait bir birime yaptığı ziyarette çekilen ve internet üzerinden yayınlanan resmin "Akkentlinin yeni gözdesinin bu bayan olduğu söyleniyor, samimi pozlar verip birbirlerine uzaktan bakışlarla eşlerini aldatan bu çift nereye koşuyor, Akkentli'nin eşi bu durumları nasıl karşılıyor" şeklindeki ibareler ile ... isimli facebook hesabından paylaşılmasına konu olayda, sanığın daha önceden çektiği bir resmin aynı hesaptan paylaşılması nedeniyle suça konu hesabın sanık tarafından kullanıldığı kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesinde düzenlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmasız yapılan inceleme sonunda, gerek sanığın aşamalarda istikrar addeden atılı suçu kabul etmediği yönündeki ifade ve savunmaları, gerek sanığın cep telefonunda yapılan incelemede ilgili facebook sayfasına girilmediğinin tespit edilmesi, gerek birden çok ... hesabının bulunması, gerekse sanığın çektiği resmi 3. şahıslarada gönderdiğini belirtmesi nazara alındığında suça konu ... isimli sahte Facebook hesabı ile sanık arasında herhangi bir bağlantı kurulamaması nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin açık ve net şekilde ispatlanamadığı, şüpheli bir durumun söz konusu olduğu, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak somut, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden maddi hakikate ulaşılamamış hukukun evrensel prensibi olan "şüphe sanık lehine değerlendirilir" ilkeside nazara alınarak İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyete dair hükmünün kaldırılarak sanık hakkında CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.05.2022 tarihli ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar, 05.07.2022 tarihli ve 2021/359 Esas, 2022/528 Karar, 31.05.2023 tarihli ve 2022/315 Esas, 2023/322 Karar sayılı kararlarında vurgulandığı üzere yeni delil ikame edilmeden dosya üzerinden inceleme sonunda Bölge Adliye Mahkemesince beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmediğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.